Ezra Maxsimilyanus Tahran’da doğdu. Ama hiçbir zaman gerçekten çocuk olamadı. Maxsimilyanus ailesi dışarıdan bakıldığında güçlü ve zengin görünüyordu. Büyük evler, korumalar, lüks arabalar… Ama kapılar kapandığında evin içinde hep bir gerginlik vardı. Geceleri gelen siyah araçlar, fısıltıyla yapılan konuşmalar, masada duran silahlar… Ezra küçük yaşta babasının sıradan biri olmadığını anlamıştı. Babası, yeraltı dünyasıyla bağlantıları olan sert bir adamdı. İnsanlar onun adını söylerken bile dikkat ederdi. Silah kaçakçılığı, kara para, yasa dışı anlaşmalar… Maxsimilyanus ailesi yıllardır kirli işlerin içindeydi ama bunu hiçbir zaman açık yaşamıyordu. Her şey sessizce yürütülüyordu. Ezra’nın çocukluğu korkuyla geçti. Kapı çaldığında irkilerek, sokakta yürürken takip edilip edilmediğine bakarak büyüdü. Ama bütün bunlara rağmen ailesi onun için hâlâ güvenli bir yerdi. Özellikle küçük kardeşi Lark Maxsimilyanus… Ezra onu her şeyden korumaya çalışıyordu. Sonra o gece geldi. Babasının karıştığı büyük bir anlaşma sonrası aile hedef hâline geldi. Bir gece malikâneleri uzun namlulu silahlarla tarandı. Camlar patladı, korumalar vuruldu, evin içi bağrışmalarla doldu. Ezra o sırada sadece Lark’ı düşünüyordu. Kardeşini banyoya sakladı, kulağını kapattı ve dışarıdaki silah sesleri bitene kadar onunla birlikte yerde bekledi. O gece ilk kez ölümün neye benzediğini gördü. Ve o gece ailesinin büyük kısmını kaybetti. Saldırıdan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Maxsimilyanus ailesi dağıldı. Hayatta kalanlar kaçtı. Polis baskıları ve düşman ailelerin tehditleri yüzünden İran’da kalmaları imkânsız hâle geldi. Ezra ve Lark sonunda Los Santos’a geldi. Onları karşılayan kişi dayıları Eros Maxsimilyanus oldu. Eros’un adı şehirde temiz bir şekilde anılmıyordu. İnsanlar onun meth trafiğiyle bağlantılı olduğunu konuşuyordu ama kimse bunu kanıtlayamıyordu. Sessiz, kontrollü ve mesafeli bir adamdı. Ezra’ya yardım etti ama aynı zamanda ona dünyanın nasıl çalıştığını da gösterdi. Çünkü artık hayatta kalmak için iyi biri olmak yetmiyordu. Ezra zamanla kirli işlerin içine daha fazla girmeye başladı. Önce sadece bağlantılar kurdu. Sonra insanlarla anlaşmalar yapmaya başladı. Limandan geçen mallar, sahte evraklar, taşınan paketler… Başta sadece para kazanmak ve kardeşine düzgün bir hayat kurmak istiyordu. Ama Los Santos’ta işler hiçbir zaman o kadar basit olmuyordu. Bir noktadan sonra illegal dünyanın tam ortasında kaldı. Arabalar her zaman onun zayıf noktasıydı. Küçüklüğünden beri motorlarla uğraşırdı. Bu yeteneği onu illegal mekanik dünyasına taşıdı. Çalıntı araçların parçalanması, kaçış araçlarının hazırlanması, sahte plakalar, güçlendirilmiş motorlar… Şehirde bazı insanlar başı derde girdiğinde Ezra’nın garajını arıyordu. Bu yüzden polislerle başı sürekli derde girdi. Defalarca sorguya alındı. Takip edildi. Telefonları dinlendi. Organize suçlar bürosu uzun süredir onun bağlantılarını çözmeye çalışıyordu. Çünkü polisler Ezra’nın çoğu zaman suçun merkezinde değil, arkasındaki bağlantıları kuran kişi olduğunu düşünüyordu. Ama hiçbir zaman yeterli kanıt bulamadılar. Ezra dikkatliydi. Babasından kalan tek şey korku değildi çünkü; nasıl hayatta kalacağını da öğrenmişti. Yine de bütün bu hayatın içinde tamamen kaybolmadı. Çünkü hâlâ korumaya çalıştığı bir şey vardı: Lark. Ezra kardeşinin kendisi gibi büyümesini istemiyordu. Onun silah sesleriyle değil, normal bir hayatla büyümesini istiyordu. Ama geçmiş insanı kolay bırakmıyordu. Bazen geceleri uyuyamadığında hâlâ Tahran’daki o geceyi hatırlıyordu. Kurşun seslerini. Kan kokusunu. Ve çocukluğunun bittiği anı. İnsanlar dışarıdan baktığında Ezra'yı güçlü biri olarak görüyordu. Soğukkanlı, sert ve korkusuz biri… Ama gerçekte Ezra sadece ayakta kalmaya çalışan biriydi.